Μικρό εικονοστάσι γυναικείων ονομάτων, από το Κοιμητήριο της Σκιάθου

Μικρό εικονοστάσι γυναικείων ονομάτων, από το Κοιμητήριο της Σκιάθου, τα Μνημούρια. Τα ίδια ονόματα, έρχονται και επανέρχονται. Η Ουρανία, η Συραϊνιώ, η Κυρατσώ, η Ματούλα, το Μαλαμώ, το Βαρσαμώ. Εκεί πιο πίσω, νιώθεις πως είναι και οι άλλες που μνημονεύονται, αυτές που κεντούν τον κόσμον όλον, ή τον βλέπουν στο παράθυρό τους με ένα τηλεσκόπιο, ή ξετρελλαίνουν εκείνον τον Αγρίμη μια Πρωτομαγιά Θεσπεσία, η Ματή. Αυτή  η Ματούλα πρόσεξα πως λέγεται Μυγδαλάκη, όπως η Μαριγώ το Πετρί στην Αγάπη στον Κρεμνό που είχε παντρευτεί το Γιάννη και είδα τη φωτογραφία τους στο Μουσείο. Η Μαριγώ που ήθελε να κάνει κούνια και ο Γιάννης της της παραπονιόταν ότι είναι πια παντρεμένη και δεν χωράνε αυτά τα παιχνίδια. Στο τέλος όμως της έκανε το χατήρι και της έφτιαξε ένα σπιτάκι στην άκρη του γκρεμού να χαίρεται και να λικνίζεται και να θυμάται τα παιδικά παιχνίδια.  Δεν είχαν παιδιά όμως, μόνο ένα ψυχογιό. Αυτή η Ματούλα θα είναι ανεψιά τους.
Υπάρχει και μια Σταυρούλα που δολοφονήθηκε και μια Daisy που δεν την πήραν πίσω στην πατρίδα της. Ποιος θα την θυμάται αυτήν την Daisy;

 

c1c2

c3c4c5c6c7c8c9

Advertisements