Έκπτωτος

 

Είδα έναν Άγγελο εντοιχισμένο στο Χαλάνδρι. Είχε περπατήσει πολύ μου είπε. Είχε χάσει το ρυθμό του. Κούτσαινε. Μου είπε για μια κόρη που είχε εδώ, δυο δρόμους πιο μέσα, την εποχή της δικτατορίας είχε γνωρίσει τη μάνα της. Παντρεμένη με πολιτικό κρατούμενο. Από τότε είχε να τις δει. Πέρασε από το σπίτι αλλά τον έδιωξαν. Όλη τη νύχτα την έβγαλε στο δρόμο. Αγρυπνος. Σκαρφαλωμένος σε μια κολώνα της ΔΕΗ.

Ευτυχώς είναι γλυκός ο καιρός ακόμα, τη νύχτα στους δρόμους.
Δεν βρήκες κάπου να στρώσεις; Ρώτησα. Είναι πιασμένα όλα τα πόστα, αποκρίθηκε. Μόνο εσένα βλέπω εγώ, του λέω.

Γέλασε και μετά σώπασε.

Αυτό είναι το αποτέλεσμα της Πτώσης, είπα μόνη μου πια.
Το ξέρω όταν πετάγομαι στον ύπνο μου
Επειδή πάλι πέφτω
Με πετούν στη θάλασσα
Από αεροπλάνο άλλες φορές
Από αερόστατο,
Από μια σκάλα
Που κάποτε επέτρεπε και να ανεβείς

Θα μάθουμε να ζούμε και έξω, του είπα. Θα επιζήσουμε. Μην το παιρνεις προσωπικά. Σε όλους συμβαίνει. Είναι μια ενηλικίωση. Εξω από τον Κήπο της Εδέμ, μαθαίνουμε να αναλαμβάνουμε τις ευθύνες μας. Δεν θα ήθελες να ζεις έγκλειστος.
Εγώ έχω συμφιλιωθεί με αυτό.
Για τους Αγγέλους είναι πιο δύσκολο ίσως, συνέχισα. Εχετε ανατραφεί με την ιδέα ότι είστε ο περιούσιος λαός. Ότι μετέχετε και στις δυο φύσεις. Ασκητές και ερωτευμένοι. Ασώματοι και αισθαντικοί.
Σας έχει χαριστεί βεβαίως η αθανασία.

Ο Άγγελος με άκουγε πια χωρίς να μιλά. Γελούσε αμήχανα, έτσι μου φάνηκε. Ή πικρά; Ίσως αργότερα ερμηνεύσω το γέλιο του.

Τα μάτια του όμως, τα μάτια του, τα μάτια του

Πόλυ Χατζημανωλάκη
Σεπτέμβριος 2014

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s